به نام خالق یکتا

فکر کن!

تقدیم به تمام انسانهایی که همدیگه رو فراموش کردند و تقدیم به کسانی که کینه رو تودلشون پرورش میدند.نمی دونم چرا تا وقتی که با هم هستیم و با هم می خندیم، قدر همدیگرو نمی دونیم.نمی دونم چرا به محض اینکه احساس دوری می کنیم، به محض اینکه می فهمیم داریم همدیگرو ازدست می دیم، دلهامون تنگ میشه و می میریم برای هم و جیگرمون میاد توی دهنمون. نمی دونم چرا تازه سه ساعت بعد از اینکه یکی رو از خودمون می رنجونیم، تازه عذاب وجدان میاد سراغمون و ما در حالیکه معلق موندیم برای توجیه خودمون هم که باشه میگیم: تقصیرخودش بود!
ببخشید با شما هستم! با تو ام! با تویی که یک سال، دوسال و یا چندین سال همراهت بودم.

با تویی که الان دیگه منو نمی شناسیو می گی: ببخشید شما؟!

چرا بهترین دوستهای زندگیتو فراموش کردی! چرا حالشونو نمی پرسی؟ چرا نمی پرسی که زنده اند یا مرده؟ نمی ترسی از اون روزی که بهشون زنگ بزنیو دیگه نتونی حالشونو بپرسی؟ دلت برای با اونها خندیدن تنگ نشده؟

نمی خوام افسرده شی ولی به این فکر کن که ممکنه که دیگه نبینیشون.

فکر کن!

تقدیم به همه ی دوستان عزیزم مخصوصا ... :

نام تو را آورده ام. دارم عبادت می کنم

گود نگاهت گشته ام. دارم زیارت می کنم

دستت به دست دیگری. از این گذشته کار من

اما نمی دانم چرا دارم حسادت می کنم ؟

گفتی دلم را بعد از این دست کس دیگر دهم

شاید تو با خود گفته ای دارم اطاعت می کنم ؟!

رفتم کنار پنجره. دیدم تو را با ... بگذریم

چیزی ندیدم اینچنین. دارم رعایت می کنم.

من عاشق چشم توام. تو مبتلای دیگری

دارم به تقدیر خودم چندیست عادت می کنم.

تو التماسم می کنی جوری فراموشت کنم

با التماس اما تو را به خانه دعوت می کنم.

گفتی محبت کن برو. باشد . خداحافظ. ولی ...

رفتم که تو باور کنی دارم محبت می کنم !!!

از طرف :

" یه آشنا " ( گمشده )

ـ الو ... سلام. منزل خداست ؟! این منم ! مزاحمی که آشناست ...

هزار دفعه این شماره را دلم گرفته است. ولی هنوز پشت خط در

انتظار یک صداست ... شما که گفته اید پاسخ سلام واجب است به

ما که می رسد حساب بنده هایتان جداست ؟!!!

شاعر : ناشناس

عطریاس ::..

روز يه باغبوني
يه مرد آسموني
نهالي كاشت ميونه
باغچه ي مهربوني
مي گفت سفر كه رفتم
يه روز و روزگاري
اين بوته ي ياس من
مي مونه يادگاري
هر روز غروب عطر ياس
تو كوچه ها مي پيچيد
ميون كوچه باغا،

بوي خدا مي پيچيد

اونايي كه نداشتن
از خوبيها نشونه
ديدن كه خوبي ياس
باعث زشتي شونه
عابراي بي احساس
پا گذاشتن روي ياس
ساقه هاشو شكستن
آدماي ناسپاس
ياس جوون برگمون
تكيه زدش به ديوار
خواست بزنه جوونه
اما سر اومد بهار
يه باغبون ديگه
شبونه ياسو برداشت
پنهون ز نامحرما
تو باغ ديگه اي كاشت
هزار ساله كوچه ها
پر مي شه از عطر ياس
اما مكان اون گل
مونده هنوز ناشناس

حالا تو بگو:((من غریبم یا تو؟))

می دونم،اطمينان دارم و بر اين باورم که يکی تو يک گوشه اين دنيای بزرگ وجود داره که قلبش بزرگترين تکه گمشده قلب منه . کسی که دوستش دارم،کسی که دوستم داره.کسی که دوستش دارم حتی اگر دوستم نداشته باشه و دوستش دارم حتی اگر هيچوقت فرصت ديداری دست نده،هيچوقت!کسی که محبتش قسطی نيست!کسی که راه نگه داشتنش بی توجهی نيست.کسی که دستاش اندازه دستم باشه،کسی که قدمهاش به بلندی قدمهام باشه.کسی که از راه می رسه،بی ترديد يک روز از راه ميرسه...ومنو ميشناسه.کسی که ميتونم صدای پاهاشو از همين الان بشنوم.و من برای اونه که منتظر نشستم.

آمدي چه زيبا ... گفتم دوستت دارم چه صادقانه... پذيرفتي چه فريبنده... آغوشم برايت بازشدچه ابلهانه... باتوخوش بودم چه کودکانه ...همه چيزم شدي چه زود...نيازمندت شدم چه حقيرانه... به خاطريک کلمه ترکم کردي چه ناجوان مردانه ...واژه قريب خداحافظي به ميان آمد چه بي رحمانه... ومن سوختم چه عاشقانه.... ولي هنوزهم دوستت دارم غريبه